Sesin kulağımda,
ruhuma su serpiyor inceden inceden

Yolculuğa çıkıyorum senle,
amaç sadece bir arada olmak

Yürüyoruz alabildiğince,
aşkla muhabbetle

Seyre dalıyoruz gün batımını,
etrafta sen, ben ve martılar

Alışkın değiliz yalnız gezmelere,
bir şaşkınlık var üstümüzde,seyirlik bildiğin.

Ara ara muhabbet koyulaşıyor,
bazen sessizliğe kulak veriyoruz senle

Hayallere dalıyoruz,hayallere,hayallere...

bekleyiş

Arayıp da bulamadığımız hayatlar,
bazen  gelir bir rüzgar gibi karşımıza çıkar,
hissederiz,  güzel gelir.
Farkına varmadan bütün bedenimizi okşasın isteriz.
Yine farkına varmadan çekip gitmesine yol veririz.
Hayatımız hep bekleyişler içerisinde akıp gitmekte,
bir yol ağzında.
Bekleyişlerle geçer ömrümüz,
bir göz açıp kapama sırasında.
Bazen bekleyişte olduğumuzu da unuturuz,
kendi yalnızlığımızda.
Tanımadığımız tenleri beklemekle geçer,
biz farkına varmadan hayatımız.
Bekleyiş hayatımızla bütünleşir,
yaşama şeklimiz olur,
tabi yine farkına varmadan olur bütün bunlar.
Ta ki biri gelip bizi uyandırana kadar.
Aslında alışmıştık farkına varmamaya ,
hayatımızla bütünleştirmiştik bekleyişimizi.
Ta ki biri gelip gönlümüze mekan kurana kadar.
Hayatımız bekleyiş olmaktan çıkıyor muydu?
Bilinmez.
Ama bir gerçek vardı...
Bekleyişler son bulur mu dersin?
Bulabilir, yine bir yalnız bekleme sırasında.
Bekleyişler kavuşmalara gebedir.
Hep bu ümitle var olur bekleyişler.
Yaşamadığımız,
yaşayamadığımız,
yaşayıp farkına varamadığımız hayatları
bize sunacak insanı aramakla geçiyor hayatımız.

yağmur yağsın sadece

gizemli oluşundaydı

belki de bütün sır

senden gelecek olan her şeye 

bir cevap hazır 

her an,beynime

damla damla kazınır

düşlenilen hayallerin yağmuru gibi

neden mi?

nedensiz her zaman

yağsın istedim

ruhumu,O olsun ıslatan

bilirdim

yağmur gizemlidir kimi zaman

işte benim

o zamanı kovalayan

sadece yağsın istedim

yağmur yağsın istedim

sorular

sorular, sorular...
cevaplanmaya hazır mı sorular?
ya doğrular ya da yanlışlar.
beklenmeyen sorular
bir anda sorulur
sorular, sorular...
bitmek tükenmek bilmeyen sorular.
sorular,cevap almak adına mı sorulur?
cevapsız kalsın sorular.


her soru kendine cevap ister.
peki ya cevabı olmayan sorular
onlara ne demeli?
yetim,öksüz,kimsesiz ne demeli?
sorular merak ister.
merak ürünüdür sorular.
keşfedilmeyi bekler her zaman.
değer görmek ister sorular.
yalnızca var olmayı ister sorular.
sorulmaya hasrettir sorular.

tutsak

                        
bağlanmak
birine körü körüne

sanki ondan öncesi yokmuş gibi.

dalgalanmak
denizi dövercesine.

olur da
kavuşturur seveni sevdiğine.

bir selam çakmak 

düşlerin özlemine,öylesine.

ve rastlamak

hayal mi dersin ?

sonbahar

Bir umut,
             bir rüzgar,

                           bir sığ deniz...
Alsa da,
            götürse de beni bir yaprak yığını...
Bir fişek,
            bir kurşun,
                            bir haykırış sessiz...
Ölümdü bekleyen,
                   bir gece yarısı çalan kapını...


Özgürlüğe hasret,
                yaralı bir güvercin gibi kapında.
Ve son olmaktaydı,
             bir çift göz bu soğuk kaldırımda.
                                                                                                                                                                     

bilinmeyene

Bir kanadım kırıktır şimdi
Bilinmeze aşıktır benliğim
Herkes sen gibidir artık
Aramaktayım meçhulü
Bir gece yarısı gideceğini bile bile
Beklemekteyim gelmeni
Biliyorum gelmeyeceğini ama...
aması var işte...
Dedim ya ben bilinmeze aşığım
Bilerek yapıyorum bunu kendime
Benim tek tesellimdir bu.
Anılarımız yoktu belki
Ama senle hayallerimiz vardı
Uzaklarda bizi bekleyen
Anılarda kaybolmuyorduk seninle
Var olma savaşımız hayaldi bizim.
Hayaldi bizi kavuşturan

Bir gece yarısı vapuru gibi.                                                                                                              

var bir telaşımız

Güzelliği bulma adınaydı

bütün telaşımız.

Bazen yolları mesken tuttuk

kendimize.

Bazen meskeniydik yolların.

Menzile varma telaşımız

hep bundandı.

Kimi zaman dostlarla yürüdük,

kimi zaman yalnızdık bu yolda.

Bir gaye taşıyordu bu yürek...

Kimine göre minikti bu yürek;

Aslında yere göğe sığmıyordu ya.

Hayal de olsa gerçek de olsa...

Bir gaye taşımak güzeldi.

Aslında telaşımızda güzel olan.

Bizi bir yerden alıp

telaşımızı güzelleştiren bir ben

var arayıp durduğumuz...