bütün telaşımız.
Bazen yolları mesken tuttuk
kendimize.
Bazen meskeniydik yolların.
Menzile varma telaşımız
hep bundandı.
Kimi zaman dostlarla yürüdük,
kimi zaman yalnızdık bu yolda.
Bir gaye taşıyordu bu yürek...
Kimine göre minikti bu yürek;
Aslında yere göğe sığmıyordu ya.
Hayal de olsa gerçek de olsa...
Bir gaye taşımak güzeldi.
Aslında telaşımızda güzel olan.
Bizi bir yerden alıp
telaşımızı güzelleştiren bir ben
var arayıp durduğumuz...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
merhaba